เรียนต้องแต่ ป.3 จนถึง ป.6 ครับ จำรุ่นไม่ได้ครับ ชื่อธีรพันธุ์ เช้าฉ้อง ใครรุ่นเดียวกับผมรึใครจำผมได้ก็เข้ามาคุยกันนะ

แบบว่าสมัยนั้นยังมีแปลงเกษตรอยู่ท้ายโรงเรียนอะตอนนี้เห็นไกลว่าเป็นตึกใหม่ไปแล้ว แล้วจำได้ว่าไปเล่นซ่อนแอบกับเพื่อนที่ บ้านพัก ภารโรง แอบปีนหลังโรงเรียนไปซื้อลูกอมที่เป็นแหวน แล้วก็โดเรมอน โอเด็นญ่า สมันเรียนป.5-6ที่ตึกข้างสระว่ายน้ำทุกเดือนต้องมานั่งเอาwaxกับแก้วกระดาษของโรงเรียนมานั่งขัดพื้นกันให้มันวาว แล้วก็มาเล่นสไลต์เดอร์กันสนุกมากๆ ก่อนกลับบ้านต้องมานั่งเข้าแถวท่องสูตรคูณกัน วีรกรรม คือการที่ไม่อยากทำการบ้านเลยเอาสมุดการบ้านไปซ่อนไว้ ที่ห้องน้ำพออีกวันภารโรงเอามาคืนให้ในห้องเรียนอายมากๆ นึกแล้วยังขำตัวเองอยู่เลย เพื่อนๆที่จำได้ชื่อ เกมส์ ปอน เบส ก้อย
ไอติม แก้ว คนที่เคยจีบๆกันสมัยนั้นชื่อ ดาฬิกา ชโลธร เรื่องเล่าสยองขัญยังจำติดตา
ตึกข้างสระน้ำชั้นบนสุด เมื่อก่อนเป็นห้องวิทยาศาสตร์แล้วจะมี รูปนักวิทยาศาสตร์ติดกับผนังเรียงกันเป็นตับเลยวันนั้น ฝนตกหนักมากรูปทั้งหมดร่วงลงมาแตกหมดเลย เพื่อนๆผมบอกเห็นผมเป็นคนทำเห็นกันหลายคนด้วย ทั้งๆที่ผมเล่นกับเพื่อนอยู่ข้างล่างแท้ วันนั้นขนลุกเลย ใครกันวะ? สมัยที่เรียนจำได้เลย เข้าค่ายที่โรงเรียนที่สวนสยามค่ายเพรชรัตน์
สมัยเรียนครูตีเกือบทุกวัน ห่ามมากๆนัดกับเพื่อน3-4คนมาเล่นสระน้ำกันวันหยุดไม่มีใครเลยที่โรงเรียนมีแต่พี่ยามกับภารโรง ครูรู้ที่หลังโดนตีกันทุกคนเลย เชิญผู้ปกครองด้วย
สนุกสนานมากๆครับ ผู้ปกครองต้องมาฟังครูบ่นเรื่องลูกๆทุกเทอม พอถึงวันแม่วันครูทีไร
ทำพิธีที่โรงอาหารเก่าเด็กๆจะต้องร้องไห้เกือบทุกคน วันไหนดีๆหน่อย รถโอวันติน จะมาแจกโอวันติน ไมโลก็มา(แก้วนิดเดียวเอง) หน้าตึกข้างสระน้ำยังมีสวยหย่อมอยู่รึป่าว ไม่แน่ใจทำเป็นถนนรถเด็กเล่นมีไฟเขียวไฟแดงด้วย และบ่อปลาที่เราเคยตกลงไปแล้ว คุรครูใหญ่ใจดีมากๆ ครูภาษาไทยตีเจ็บสุดๆที่ตัวอ้วนๆผมหยิกๆ(จำชื่อไม่ได้ละ)ครูสปช.สวยมากน่ารักด้วยใจดีด้วยเป็นที่ปรึกษาด้วยตอนนั้นอยู่ป.5มั้ง เคยได้เหรียญเงินประเภทเดี่ยวในการว่ายน้ำมาด้วย(แข่งกีฬาสี)และประเภทผลัด4คน วันเด็ก วันปีใหม่ทีไรจะต้องมีบ้านผีสิง ที่ห้องเก็บของข้างๆสระว่ายน้ำ มีสวนออกกำลังกายด้านท้ายโรงเรียนด้วยข้างโรงอาหารเก่า กินข้าวกันต้องถือถาดบุบๆมารอเข้าแถวรับอาหาร จะบอกว่าก๋วยเตี๋ยวเกือบทุกมื้อ เป็นโรงเรียนที่มีรถนักเรียนเยอะมากๆโรงเรียนนึง จำได้ต้อนนั้นป.3รึป.4เนี่ยแหละ เพื่อนๆอึแตกใส่กางเกงบ่อยมาก จะกินขนมในโรงเรียนต้องแลกชิป หน้าตึก4เนี่ย โต๊ะปิงปองเยอะมากๆสมัยนั้นเล่นกันทุกวัน ไม่ค่อยเข้าเรียนเลยก็ว่าได้ ประทับใจมากที่ได้เป็นตัวแทนของโรงเรียน ไปวาดรูปที่กำแพงโรงเรียนหอวัง ที่นั่นสาวๆเยอะแยะน่ารักทั้งนั้น
ไม่รู้ทำไมพอเลิกเรียน แล้วต้องเดินข้ามไปอีกฝั่งแล้ว เดินตามทางรถไฟจนไปถึงสถานีหลักสี่ทุกวันเลยไปกับเพื่อนอีก3คนทุกวันไม่เบื่อด้วยเอาเหรียญ1บาทวางให้รถไฟวิ่งทับ
สมัยนั้นห้อง นาฏศิลป์ น่ากลัวมากเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับห้องนี้ชวนขนลุกสุดๆ ลืมบอกไปว่าอยู่วงเมโลเดี่ยน ต้องมาเป่าเมโลเดี่ยนทุกเช้าเพลงชาติรึในพิธีต่างๆด้วย ไม่รู้จะเล่าอะไรแล้ว ใครที่อยู่รุ่นเดียวกับเรารึพอจะจำเราได้ก็เข้ามาทักกันบ้างนะ

จำได้แล้ว เราจบเมื่อปี34